Klik hier om naar het einde van deze pagina te gaan

Jan Mars
redactie, productie en bewerking
van teksten, woorden en taal



Verdwijnen

Je moet contant geld hebben. Als je geld pint, ben je traceerbaar. Alleen de eerste paar dagen kun je nog geldautomaten gebruiken, maar daarna niet meer. De eerste paar dagen is het ook slim om geld te pinnen: dan kun je een dwaalspoor uitzetten. Je reist naar Berlijn, neemt daar het laatste geld van je rekeningen op en daarna verdwijn je naar Madrid. Spanje is een goed land om te verdwijnen: Afrika op een steenworp afstand. De Balkan is ook goed: matig georganiseerd en AziŽ niet al te ver weg.
Je begint met een auto. Een huurauto wordt minder gauw gemist dan je eigen wagen. Je reist naar een buitenland, laat hem achter (niet in een parkeergarage, want daar zijn camera's) en gaat verder met de trein of de bus. De trein is beter. Buschauffeurs zien altijd meer dan ze laten merken, zeker op lange afstanden, en treinconducteurs kijken zelden naar mensen met een kaartje. Je moet natuurlijk wel een kaartje kopen, anders krijg je onmiddellijk gezeur, vooral als je de taal niet goed spreekt. Koop je kaartje in een automaat. En draag daarbij een hoed, dan ben je minder herkenbaar op beveiligingscamera's.
De eerste paar dagen kun je in hotels slapen. Dat is ook wel verstandig, want je zult nog lang op oncomfortabele plekken moeten slapen. In het begin, als de achterblijvers nog niet begrijpen dat je echt verdwenen bent en er nog geen signalement verspreid is, kan het nog wel. Bovendien ben je de eerste paar dagen waarschijnlijk nog in landen waar zomaar langs de weg slapen erg opvalt en heel verdacht is. Maak gebruik van de anonimiteit die reizigers omhult. Je moet weinig meenemen. Een kleine rugzak voor wat kleding en misschien wat noodvoedsel, verder niks. Geen bagage is verdacht, zeker als je naar hotels gaat, te veel bagage is onhandig en valt ook meer op. En als je veel geld bij je hebt, heb je weinig spullen nodig. Overal kun je kleding kopen. De oude gooi je weg.
Houd het geld in je zak. Verspreid het over alle zakken die je hebt. Geld is het enige wat je hebt om verdwenen te blijven, in ieder geval in de eerste maanden. Als je in onduidelijk bestuurde landen bent aangekomen, kun je wat verdienen, door af en toe wat te werken, bij een boer, een benzinepomphouder, een winkel, een restaurant, maar in het begin ben je te dicht bij de beschaving waar mogelijke werkgevers allerlei papieren van je vragen. Die moet je natuurlijk niet laten zien, en zeker niet afgeven, ook niet als ze zeggen dat dat verplicht is.
Vermijd gezagsdragers. Zorg dat je geen aandacht trekt. Loop doelbewust: je bent op weg naar iets van belang. Slenter niet, ga in parken niet op het gras liggen slapen maar zit op een bank en lees de krant. Gedraag je zoals iedereen zich gedraagt. Kijk naar de mensen om je heen, hoe zij doen en pas je daaraan aan. Ga op in de massa. Je bent verdwenen. Het beste is als je de taal spreekt. Dwing jezelf om die taal niet alleen te spreken, maar er ook in te denken. Luister naar de mensen, hoe ze praten, leer de melodie en de gebaren van hun taal, die is belangrijker dan de woorden die je kent.
Als het voor de thuisblijvers duidelijk is dat je verdwenen bent, zullen ze proberen je te vinden. Je wordt als vermist opgegeven, maar de politie zal niet meteen in actie komen, want de meeste verdwijningen zijn geen verdwijningen en de meeste vermisten duiken na een paar dagen gewoon weer op. Pas als het langer duurt, gaan ook instanties zich zorgen maken. Mensen komen in je persoonlijke spullen neuzen. Daar heb je natuurlijk rekening mee gehouden, door nergens te verwijzen naar wat je van plan bent. Alles wat gevonden wordt, moet wijzen op kabbelend voortbestaan zonder plannen. Na een tijdje zullen je bankrekeningen onderzocht worden. De geldopnames maken duidelijk waar je bent geweest. Jij bent dan allang ergens anders. Verdwenen.
Houd je rekening met achterblijvers? Natuurlijk niet. Jij bent met opzet verdwenen en je hebt er over nagedacht, een afweging gemaakt: het kwijt raken van je naasten tegen het bevrijd zijn van je naasten. De balans is naar deze ene kant doorgeslagen. Op den duur zullen de achterblijvers zich erbij neerleggen, want ze zullen ontdekken dat je met opzet verdwenen bent: al je bankrekeningen zijn leeg. Ze zullen boos zijn dat je ze in de steek hebt gelaten maar begrijpen dat dit is wat je wilde, en misschien zullen ze zelfs op den duur ook begrijpen waarom.
Is er een weg terug? Dat hangt af van de reden waarom je verdwijnen wilt. Als je geen zin hebt in het zich voortslepen en de verveling van je huidige leven en je denkt dat het elders wel interessant is, dan kun je beter thuis blijven: als je het hier saai vindt, zal dat elders ook zo blijken te zijn. Saaiheid ligt immers niet aan omstandigheden of omgeving, maar zit in je hoofd.

x 2012



Klik hier om naar het begin van deze pagina te gaan.

Terug naar de beginpagina

Terug naar het besloten deel